Co-ouderschap

De term co-ouderschap wordt gebruikt om aan te geven dat ouders na de scheiding hun kinderen gezamenlijk willen blijven opvoeden, waarbij de kinderen deels bij hun vader en deels bij hun moeder wonen. Het is niet per se noodzakelijk dat de kinderen voor 50% bij de vader en 50% bij de moeder verblijven, dit kan ook in een andere verhouding. De ouders komen in onderling overleg overeen op welke wijze het co-ouderschap ingevuld gaat worden.


De invulling van het co-ouderschap en een uitgebreide omgangsregeling.

Hoe de verdeling van het co-ouderschap eruitziet, is afhankelijk van de praktische mogelijkheden die er zijn rond het werk van de ouders en de school van de kinderen. Net als bij de omgangsregeling dient er rekening gehouden te worden met de belangen van de kinderen en de belangen van de ouders. Naast alle zaken die ook bij een omgangsregeling moeten worden afgesproken, dienen bij een co-ouderschap nog meer aanvullende afspraken gemaakt te worden en dient aan een aantal voorwaarden te worden voldaan.


Voorwaarden:

• De ouders moeten goed kunnen communiceren.

• Het is makkelijk wanneer de ouders bij elkaar in de buurt wonen.

• De ouders moeten het aankunnen om elkaar veel te zien.

• Beide ouders moeten er niet tegenop zien om een paar keer in de week dingen te halen of te brengen, zoals de gymtas, de knuffel of een studieboek dat is blijven liggen.

• En de allerbelangrijkste voorwaarde is of de kinderen het aankunnen om in twee huizen te leven.


Aanvullende afspraken

• De ouders moeten duidelijke afspraken maken over wie wat betaalt, vaak biedt een kinderrekening, waarover beide ouders het beheer hebben, hier uitkomst.

• Wie schaft de kleding aan en wie bepaalt wat de kinderen aan kleding meenemen naar de andere ouder.

• Welk speelgoed gaat mee naar de andere ouder en wat niet.

• Wat te doen bij “grote paniek” wanneer bijvoorbeeld de lievelingsknuffel of de gymkleding bij de andere ouder ligt?


Co-ouderschap en kinderalimentatie.

Wanneer er een verschil tussen het inkomen van de ouders bestaat, dient ook in het geval van co-ouderschap kinderalimentatie betaald te worden. Zie voor meer informatie de pagina over kinderalimentatie


Co-ouderschap juridisch en fiscaal.

De term “co-ouderschap” is geen juridische term en heeft geen juridische meerwaarde boven bijvoorbeeld de term “gezamenlijk ouderschap” of “uitgebreide omgangsregeling”. Wanneer in het convenant gebruik gemaakt wordt van het woord co-ouderschap moet met de Sociale Verzekeringsbank (kinderbijslag) en de fiscus (alleenstaande ouder  heffingskorting) afspraken gemaakt worden over de verdeling van de kinderbijslag en de alleenstaande ouder heffingskorting tussen de ouders.

Soms is het fiscaal voordelig om in het convenant het afgesproken co-ouderschap niet of anders te benoemen, waardoor ouders mogelijk beiden recht hebben op de alleenstaande ouder heffingskorting.


Evaluatie en ouderschapsplan

In het ouderschapsplan kunnen alle afspraken worden vastgelegd rondom de verzorging en de opvoeding van de kinderen die niet in het convenant staan. Daarnaast kan in het ouderschapsplan een afspraak worden gemaakt om bijvoorbeeld één keer per half jaar de gemaakte afspraken te evalueren. Pas wanneer de gemaakte afspraken in de praktijk zijn uitgetest, kan beoordeeld worden of de afspraken voor de ouders en de kinderen